Tekst przedstawia szczegółowy życiorys Eduarda Andersona, który był wszechstronnym niemieckim artystą oraz zasłużonym dyrektorem muzeów w dawnym Królewcu. Autor opisuje jego ścieżkę edukacyjną, od praktyk fotograficznych po studia malarskie, a także liczne funkcje pedagogiczne pełnione na lokalnych uczelniach. Źródło kładzie duży nacisk na jego wkład w organizację kultury, w tym założenie galerii na zamku oraz kierowanie Muzeum Historii Miasta. Jako malarz i grafik, Anderson koncentrował się głównie na pejzażach Prus Wschodnich, należąc do znanej kolonii artystycznej w Nidzie. Dokument wspomina również o jego służbie wojskowej oraz tragicznych losach zbiorów muzealnych zniszczonych podczas nalotów w trakcie II wojny światowej. Całość kończy informacja o jego ucieczce na zachód Niemiec, gdzie zmarł krótko po zakończeniu globalnego konfliktu.
Za wikipedią:
Eduard Wilhelm Franz Anderson (ur. 13 marca 1873 w Preußisch Holland , zm. 5 stycznia 1947 w Stade ) był niemieckim malarzem , grafikiem i dyrektorem muzeum w Królewcu (Prusy) .
Eduard Anderson był synem radcy tajnego Heinricha Andersona i jego żony Emilie z domu Eichhorn oraz bratem pisarki Lydii Timper-Anderson (1867–1935). W Elblągu uczęszczał do Realschule (rodzaj szkoły średniej) i odbył praktykę fotograficzną w latach 1890–1892. Od 1893 do 1903 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu , gdzie był uczniem Emila Neide , Maxa Schmidta i Olofa Jernberga. W międzyczasie odbył roczną służbę wojskową jako poborowy w latach 1897/1898 . W latach 1899–1920 nauczał jako asystent nauczyciela w Szkole Rzemiosł Artystycznych w Królewcu, a w 1913 roku jako instruktor rysunku na Uniwersytecie Alberta w Królewcu . Podczas I wojny światowej służył jako oficer. W 1915 roku był porucznikiem w Landwehrze (armii rezerwowej) w Kurlandii.
Anderson, począwszy od studiów, pracował jako asystent w kolekcji miedziorytów Uniwersytetu Alberta w Królewcu od 1897 do 1920 roku i kierował zbiorami sztuki miasta Królewca od 1910 do 1927 roku. Od 1910 do 1932 roku pełnił funkcję sekretarza w zarządzie Towarzystwa Sztuki Królewca . Założył galerię sztuki na zamku w Królewcu i zainicjował Muzeum Historii Miasta w ratuszu Kneiphof, zostając jego pierwszym dyrektorem w 1927 roku. Przeszedł na emeryturę z tego stanowiska w 1938 roku, a jego następcą został Fritz Gause.
Anderson odbywał podróże studyjne do Holandii, Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu i Ameryki Północnej. Jako malarz pejzażowy (akwarele, obrazy olejne, pastele olejne w stylu Rafaela), akwaforcista i litograf, wybierał tematy z Prus Wschodnich , zwłaszcza z Królewca i Mierzei Kurońskiej , które w młodości zapoznał go z jego kuzynem, malarzem zwierząt Heinrichem Krügerem (1863–1901). Podobnie jak Krüger, Anderson należał do kolonii artystycznej w Nidden.
Oprócz działalności artystycznej, edukacyjnej i muzealnej Anderson pisał także prace historyczne o Królewcu. Był członkiem m.in. Powszechnego Niemieckiego Związku Artystów , Wolnego Związku Grafików, Niemieckiej Wspólnoty Artystycznej w Berlinie i Królewskiego Towarzystwa Niemieckiego.
Podczas II wojny światowej Anderson pełnił funkcję zastępcy dyrektora Muzeum Miejskiego w latach 1940–1945. Był świadkiem nalotów na Królewiec w sierpniu 1944 roku i zniszczenia znacznej części zbiorów muzealnych. Ostatecznie uciekł z Królewca na Zachód i zmarł w Stade w 1947 roku.
https://www.auktionshaus-stahl.de/en/article/103939-eduard-anderson-ferry-in-east-prussia
A poniżej kilka plansz
Nadesłane :
Podsumowanie
Jak długo i w jakich muzeach był dyrektorem?
Anderson łączył karierę malarza/grafika z pracą muzealną. Oto dokładne okresy (na podstawie niemieckich źródeł historycznych, m.in. biogramu z Wikipedii):
1897–1920 – asystent/kustosz Kupferstichsammlung (kolekcji miedziorytów/grafiki) na Uniwersytecie Albertyńskim w Królewcu (zaczynał jeszcze jako student).
1910–1927 – dyrektor Städtische Kunstsammlungen (miejskich zbiorów sztuki) w Królewcu – w tym m.in. Gemäldegalerie w zamku krzyżackim (17 lat). To właśnie w tym okresie rozbudowywał galerię malarstwa w zamku.
1927–1938 – pierwszy dyrektor i założyciel Stadtgeschichtliches Museum (Muzeum Historii Miasta) w dawnym ratuszu Kneiphof. Otworzył je w 1928 r. (25 sal wystawowych). Na emeryturę przeszedł w 1938 r., jego następcą został Fritz Gause.
1940–1945 – podczas II wojny światowej pełnił funkcję zastępcy dyrektora Städtisches Museum (muzeum miejskiego).
Ciekawy link jest jeszcze tutaj:
https://paz.de/artikel/kunst-im-kneiphoefschen-rathaus-a10140.html
Jak wyglądał? Jego obraz z 1933 roku w linku poniżej:
https://nat.museum-digital.de/object/1188535
Share this content: